| Kod przedmiotu: |
A-G14-I-2.17 |
| Przedmiot: |
Podstawy rysunku |
| Kierunek: |
Grafika, jednolite magisterskie [10 sem], stacjonarny, ogólnoakademicki, rozpoczęty w: 2018 |
| Rok/Semestr: |
I/2
|
| Liczba godzin: |
60,0 |
| Nauczyciel: |
Kuśmirowski Robert, dr hab. prof. UMCS |
| Forma zajęć: |
laboratorium |
| Rodzaj zaliczenia: |
zaliczenie na ocenę |
| Punkty ECTS: |
3,0 |
| Godzinowe ekwiwalenty punktów ECTS (łączna liczba godzin w semestrze): |
| 0 |
Godziny kontaktowe z prowadzącym zajęcia realizowane w formie konsultacji |
| 60,0 |
Godziny kontaktowe z prowadzącym zajęcia realizowane w formie zajęć dydaktycznych |
| 0 |
Przygotowanie się studenta do zajęć dydaktycznych |
| 0 |
Przygotowanie się studenta do zaliczeń i/lub egzaminów |
| 0 |
Studiowanie przez studenta literatury przedmiotu |
|
| Wstępne wymagania: |
Student powinien posiadać wstępne zapoznanie dotyczące sprawnego łączenia rysunku z innymi dziedzinami sztuk plastycznych, powinien także być zapoznany z najnowszymi dokonaniami współczesnych artystów wizualnych, artystów kształtujących przestrzeń publiczną, oraz artystów performance. Wymagane są wstępne koncepcje indywidualnych projektów rysunkowych, oraz klasycznego rysunku przy użyciu obiektów ułożonych tj martwa natura lub wybrana przestrzeń na uczelni. |
| Metody dydaktyczne: |
- autoekspresja twórcza
- ćwiczenia laboratoryjne
- dyskusja dydaktyczna
- ekspozycja
- klasyczna metoda problemowa
- konsultacje
- korekta prac
- wykład informacyjny
|
| Zakres tematów: |
|
1.Prace Testowe
Szereg proponowanych prac, wykonywanych w różnych technikach, bez wcześniejszego omówienia tematu, podejmowanego dopiero na zajęciach. To sprawdzian „wytrzymałościowy” na wielu płaszczyznach twórczych, począwszy na zdolnościach manualnych a skończywszy na zdolności przewidywania i reagowania na zadane ćwiczenia w czasie rzeczywistym. Przeprowadzane tak eksperymenty są podpowiedzią i za razem odkryciem zdolności improwizacyjnej. Wszystkie prace wykonywane są tylko podczas zajęć na materiałach zapowiadanych tydzień przed wykonywanym ćwiczeniem.
2. Prace własne
Ćwiczenie na wyobraźnie i własne umiejętności przy użyciu zebranych doświadczeń, gdzie wchodzą wszystkie techniki plastyczne jak i ich wzajemne łączenie. Praca indywidualna, konfrontowana odnośnie planowanych technik i dyscyplin w sztuce, może mieć charakter instalacji, realizacji płaskiej, obiektu 3D, video, pod warunkiem użycia technik rysunkowych
Projekt "samowolny" stanowi szanse na wykonanie prac z zakresu zainteresowań własnych, często dotyczących tematów prywatnych często bez szans na realizacje w tradycyjnych pracowniach.
Materiały użyte powinny być ogólnie dostępne, znajdujące się w naszym otoczeniu, znalezione i te z odzysku. Tego typu działanie jest dużym polem doświadczalnym, pozyskiwaniem wiedzy o stosowanych materiałach ich właściwościach oraz wzajemnym przenikaniu.
|
|
| Forma oceniania: |
- ćwiczenia praktyczne/laboratoryjne
- dokumentacja realizacji projektu
- obecność na zajęciach
- przegląd prac
- wystawa
- zaliczenie praktyczne
|
| Warunki zaliczenia: |
Zaliczenie odbywa się na podstawie przeglądu prac. |
| Literatura: |
-
Stróżewski Wł., O prawdziwości dzieła sztuki. Prawdziwościowa interpretacja dzieła sztuki literackiej, w Studia Estetyczne, t. XV, Warszawa 1978.
-
J. Baudrillard, Symulacja i symulakry, Warszawa 2005.
-
Benjamin W., Twórca jako wytwórca. Poznań 1975.
-
Benjamin W., Dzieło sztuki w epoce możliwości jego technicznej reprodukcji, (przeł. K. Krzemień), red. A. Hellman Estetyka i film, WAF, Warszawa 1972.
-
B. Kowalska, Sztuka w poszukiwaniu mediów. Warszawa 1985.
-
P. Krakowski, O sztuce nowej i najnowszej. Warszawa 1981.
-
J. Ludwiński, Sztuka w epoce postartystycznej. Pokaz 2001, nr 32
-
Gołaszewska M., Zarys estetyki, PWN, Warszawa 1986.
-
Gołaszewska M., Świadomość piękna. Problemy genezy, funkcji, struktury i wartości w estetyce, PWN, Warszawa 1970.
-
Ingraden R., Przeżycie, dzieło, wartość, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1966.
-
Kosuth J., Sztuka po filozofii, red. S. Morawski, Zmierzch estetyki rzekomy czy autentyczny?, Czytelnik, Warszawa 1987.
|
|
| Dodatkowe informacje: |
podawane na zajęciach |
| Modułowe efekty kształcenia: |
| 01W |
Student, który zaliczył moduł, zna podstawowe techniki rysunkowe: rysunek ołówkiem, rysunek węglem, pastelami i kredą, rysunek tuszem – pędzlem, patykiem i piórkiem |
| 02W |
zna różne typy i kategorie rysunku, takie jak szkic, studium, rysunek linearny, walorowy, itp. |
| 03W |
ma świadomość że prace rysunkowe wykonuje się z różnym przeznaczeniem: jako wstępne notatki i projekty, jako początkowy etap innych realizacji np. malarskich, graficznych czy rzeźbiarskich, ale także jako autonomiczne dzieło autorskie |
| 04U |
stosuje środki wyrazu charakterystyczne dla rysunku: kreskę, plamę walorową, fakturę, światłocień |
| 06U |
właściwie odwzorowuje proporcje rysowanych obiektów, stosuje zasady perspektywy |
|
| Metody weryfikacji efektów kształcenia: |
zaliczenie na ocenę |